ပုန္ကန္ရွင္သန္ျခင္း၏ သစၥာ ကဗ်ာစာအုပ္ မ်က္ႏွာဖံုးပန္းခ်ီ ႏွင့္ ထာ၀ရ ကဗ်ာ

“က်ည္ကဗ်ာ ကြဲေၾကက်ဆုံးခန္း ” -ေဒါင္းနီ

က်ည္ကဗ်ာ ကြဲေၾကက်ဆုံးခန္း

လူထုအပူ ႏွစ္ကူးမွာ မေမ်ွာ္လွဴ

ျပည္သူကို ေသြးခင္းေပးဆပ္ ကာကြယ္လိုသူ

ရဲေဘာ္ေမာင္္ျငိမ္းလူ ( ဟယ္လပင္)

ပုန္ကန္သူေဖာ္တသင္းကိုခ်န္

၀ိညာဥ္တပ္ေတာ္ အားျဖည့္တြဲရံဖို ့

ရုတ္တရက္ ထြက္ခြာသြားျပီေကာ။

သူရဲေကာင္းတို ့မည္သည္

သူ ့အသက္ထက္ ယုံၾကည္ခ်က္ကိုတြယ္

ေလာကနံနက္ခင္းကို ရင္ႏွင့္ရင္းဖတ္သူပါ။

မင္းဟာ ရဲရဲေတာက္ စြန္ ့ျပီး

ရန္ ငါ စည္းျပတ္

က်ည္ေပါက္သံေခၽြ

ကဗ်ာပန္းေတြ ေ၀ႏိုင္ခဲ့သူ။

စစ္တလင္းကို မျငင္းခဲ့သူ

ရဲေဘာ္ေတြကို ေသြးခ်င္းထက္ တြယ္တာသူပါ။

မင္း နဲ ့ ငါ

သံလြင္။ေသာင္ရင္းေရ အတူေသာက္

ေဒါနနဲ ့တနသၤာရီေတာင္တန္း အတူလွမ္း

ေသာက္စား အေတြးပြား အတူ စကားမာခဲ့။

မာနယ္ပေလာ။ထူးရာစိုးကေဖး

လူ႕ေဘာင္သစ္။အန္အယ္လ္ဒီရုံး

ဂရင္းကုန္း။ရဟန္းပ်ဳိကုန္း

စာေပကလပ္။မယ္တုလွ်ဳိေခ်ာင္းလမ္း

ေသနတ္တစ္လက္။စာ သကာတစ္ဖက္

အတူမက္ခဲ့ၾက။

 မင္းနဲ ့ငါ

အတိတ္ကို ျပန္ထမ္းပိုးတဲ့အခါ

ငါက လသာ(စင္ထရယ္)ေက်ာင္း

မင္းက ဗိုလ္တစ္ေထာင္ (စိန္ေပါလ္)ေက်ာင္း

ရန္ေဟာင္းေတြကို

ျပန္ ရီေမာဖတ္ၾက။

ပကတိဘ၀မွာ ယုံၾကည္တူ ခရီးသည္ေတြျဖစ္ၾက

အနာဂတ္ကို

ငါတို ့တည္ေဆာက္မယ္လို ့

ခံယူခဲ့ၾက။

ခုေတာ့

သြားႏွင့္ေပဦးေတာ့

ရဲေဘာ္ၾကီးသူငယ္ခ်င္းေရ

မင္းရဲ ့သမိုင္းလမ္းမွာ

တာ၀န္ေက်စြာ ေၾကြလြင့္ျခင္းကို

ေနာက္က်မွ သိရွိတုန္လွဳပ္ရ

ႏွဳတ္ဆက္ အမ်ွေ၀ခြင့္မရ

ဟိုး-ေ၀းေ၀းကသာ

အေလးျပဳခြင့္ေပးပါ သူငယ္ခ်င္း။ ။

ေဒါင္းနီ

(ဧျပီလ (၂၉)ရက္။၂၀၁၀ခုႏွစ္။နံနက္(၃)နာရီတြင္ ရုတ္တရက္ က်ဆုံးေၾကြလြင့္သြားေသာ သူငယ္ခ်င္းရဲေဘာ္ၾကီး ကဗ်ာဆရာေမာင္ျငိမ္းလူ (ဟယ္လ္ပင္) အတြက္ )

ထာဝရ -ခရီးသည္ -အႏိၱမ ဆုေတာင္းခန္း (ကဗ်ာ၃ပုဒ္)

ခရီးသည္

ၿမိဳ႕ေပ်ာက္
ေတာေမွာက္
ေနာက္က်ေသာ အိပ္မက္လမ္း
ဇရာလမ္းမွာ က်န္ေန …၊

ၾကက္ မေမာ
ယာ မညက္
အျပန္ခက္ေသာ အိမ္လြမ္းခန္း
လက္က်န္ရက္ေတြ နည္းေန …၊

ေဆး မေပး
မီး မယူ
ေဖာ္မဲ့ အပူ ကြၽမ္းေလာင္စမ္း
ပ်ံသန္း ထိုးေဖာက္ ရင့္မာေန။ ။

ေဒါင္းနီ
ဝ၉-ဝ၁-ဝ၉

ထာဝရ

ငါ ေတာ္လွန္လမ္းကို အလ်ားလိုက္ကူး
ႏိုင္ငံကိုလည္း ရင္ထဲဆြဲသြင္းခ်င္
ေနာင္တမဲ့ ေတာင္ပံဖြင့္လြင့္လို ့
အမနာပ ေလထန္လည္း
အညံခံ ျပန္လွည့္႐ုိး မရွိ …၊

ငါ့ရဲ့ျပာမႈန္ ေလဟုန္ထိုးေဖာက္
အာကာယံထက္ ကပ္ၿငိတြဲ
ႀကိဳၿပီးလမ္းခြဲ လြင့္ခဲ့လည္း
ျဖစ္တည္ရာ ေနရာတိုင္း
သမိုင္းေႂကြးကို မွတ္ထားမိ …၊

ငါ့ တိုက္ပြဲေဖာ္ အေမွာင္႐ုိက္ခ်ဳိး
နံရံေတြေတာင္ ႐ုိက်ဳိးဝပ္တြား
ေသြးေအာင္လံ တလြင့္လြင့္တိုး
ကမၻာတ႐ုိး မ်ဳိးဆက္စိုက္ကာ
ဝိညာဥ္ရွိသေရြ႕ အာခံေနပါ၏။

ေဒါင္းနီ
ဝ၉-ဝ၉-ဝ၉

အႏိၱမ ဆုေတာင္းခန္း

ဘဝ ဆက္တိုင္း
လြတ္လပ္ျခင္း
တရားမွ်တျခင္း
တန္းတူညီမွ်ျခင္း
ငါ့ေျမ ငါ့ရြာ
ငါ့တိုင္းျပည္မွာ
ႏွစ္ၿခိဳက္ပီတိျဖစ္စြာ ရလို၏၊

လူျပန္ျဖစ္တိုင္း
တာဝန္ေက်ျခင္း
သစၥာတည္ျခင္း
သိကၡာျမဲျခင္း
ငါ့ေသြးေသာက္မ်ား
အမိႏိုင္ငံေတာ္မွာ
ႏွစ္ေထာင္းအားရ ပိုင္လို၏၊

ခႏၶာရွိတိုင္း
စြန္႔လႊတ္ျခင္း
ေပးဆပ္ျခင္း
ပံ့ပိုးျခင္းမ်ား
တေျမတည္းဖြား
တေရတည္ေသာက္
တမိုးေအာက္ထဲ
ေႏြးေထြး ေဝမွ် ေပးလို၏၊

ေသြးလည္ပတ္တိုင္း
ေက်းဇူးသိတတ္ျခင္း
ဦးၫြတ္ ဂါရဝျပဳျခင္း
ေစာင့္ေရွာက္ ကူညီျခင္း
ဒို႔မိ ဒို႔ဖ
ဒို႔ဆရာတို႔အား
ၾကည္ႏူး ဝမ္းေျမာက္ အပ္လို၏၊

အေတြးေဝတိုင္း
တြဲလက္ခိုင္ျခင္း
ေဖးမစာနာျခင္း
ျပန္လွန္ ေပးဆက္
ငါ့သက္ထား
ငါ့ေရာင္းရင္း
ငါ့မိတ္ေဆြတို႔အား
ယုံၾကည္ ေလးစား သြားခ်င္ပါ၏။

ေဒါင္းနီ
ဝ၉-၁၉-ဝ၉

စစ္ျငိမ္းေအး ပန္းခ်ီကား

ဆႏၵႏွင့္ ျဖစ္တည္မွဳ - ေဒါင္းနီ

ဆႏၵႏွင့္ ျဖစ္တည္မွဳ -

ေဒါင္းနီ

သမိုင္း--------

ထပ္တူ ျပဳစရာ ဘာဆိုဘာမွမရွိ

အၾကိမ္ၾကိမ္သာ တသဂုဏ္ျပဳရ

ဘ၀ က တစ္ခါသာ ကခြင့္ေပးေပမယ့္

မ်က္ရည္မခန္း လြမ္းခဲ့ႏွစ္ တာရွည္ခဲ့ ။

ျပကြက္--------

အတၱျပည့္လၽွံ မိစၦာလမ္းမ ရုိင္းေတြ

ျပည္ေတာ္သာအလင္း မွိန္ေဖ်ာ့မွဳန္၀ါး

ဓါးသြားထက္ပ်ားရည္ ခိုးလုလ်ွက္လ်ွာမ်ား

စည္းတား ယုံၾကည္ခ်က္ ဖိေသြးလက္မ်ားရွိေန။

နိမိတ္ --------

ေက်းလက္ရင္ဘတ္က ရုန္းကန္ႏိုးထ

ျဖတ္ကနဲ ေၾကြခတဲ့ ေနာင္ရုိးရဲေဘာ္ေတြ

သံလြင္ ေဒါန ရင္ေငြ ့နဲ ့ ရွင္ျပန္ေတာက္ေခါက္

က်ည္သစ္ေပါက္သံ ကမ္းဆင့္ဆက္ေ၀ ။

မွတ္တမ္း--------

ရဲေဘာ္တို ့ရဲ ့ ေက်းဇူးေတာ္ေန ့

တေျမ ့ေျမ ့ ေၾကကြဲစြာလာခဲ့

ႏိုင္ငံေတာ္ ဂုဏ္သိကၡာ စည္းကမ္း

စို ့နင့္ၾကိတ္ရွဳိက္ ပုံရိပ္ေတြ တြဲအိျပိဳလာ

သစၥာဆို အေလးျပဳ အမ်ွေ၀ရင္း ေၾကြ။

မွတ္ခ်က္ --------

ေသာကဒဏ္ရာစုံနဲ ့ လက္က်န္ အာခံငွက္မ်ား

မ်ဳိးဆက္ေတာင္ပံ မိုးလုံးသိမ့္သိမ့္ခတ္

မျပီးျပတ္ေၾကြးေဟာင္း တိုးရင္းေပါင္း ေတာင္း

ေႏွာင္ၾကိဳးမဲ့ စြန္ ့လႊတ္ျခင္းေတြ လင္းလက္ေန ၊ ၊

ေဒါင္းနီ

၁၁-၁၅-၀၉

( မ က ဒ တ တပ္ရင္း ၂၁၀-၂၁၄ (ေစာထစခန္း) မွ စြန္ ့လြတ္အနစ္နာခံ က်ဆုံးသြားေသာ သူရဲေကာင္းရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရးတြင္ ေၾကြလြင့္သြားၾကေသာ အာဇာနည္ရဲေဘာ္အေပါင္းတို ့အား ရည္စူးပါ၏။)

ကမ္းဆင့္ႏွစ္မ်ား(ေဒါင္းနီ)

ကမ္းဆင့္ႏွစ္မ်ား

ေလနစ္သစ္ပင္မင္းမူေသာ ေတာေျခာက္
ေၾကြၾကအိပ္မက္ပြင့္မ်ား
ျပန္ ့က်ဲက်ဴိးပဲ့ ေ၀ေန --။
အနာဂတ္ေတာင္ပံေတြ ေႏွာင္ခ်ဳပ္ခံရ
ပုတ္သိုး မဲေမွာင္ကာလသာ
အုံ ့ၾကြ ေ၀ဆာ သိမ္ငယ္ေန ---။
ဖုံးေဖ်ာက္မရတဲ့ ရာဇ၀င္ေကာင္းကင္
၀ိညာဥ္ေတးသံျခံရံ
ေတာ္လွန္သူေတြ ဆက္ေမြးေန ---။၊


ေဒါင္းနီ
၀၈-၀၁-၀၉

( ယုံၾကည္ခ်က္ျဖင့္ က်ဆုံးသြားေသာ သူရဲေကာင္းရဲေဘာ္အေပါင္းအား ေလးစားဦးညႊတ္လ်ွက္---။)

ဟစ္တိုင္ကဗ်ာမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

ဆရာေပၚဦးသက္ ပန္းခ်ီမ်ား (from bakaung.blogspot.com)

(1)The Laquer Table
Water colour
11x15 in


(2)Under The Lofty Palms
Water colour
11x15 in


(3)Toddy Palm Climber and Family
Water colour
16x10 in

(4)Postman for Japan Stamp Competition
Water colour
12.5x8.5 in

(5)Family Prepares to Collect Toddy Juice
Water colour
10x14 in
(6)Oxen Team
Water colour
11x15 in

(7)Strawberry Sellers
Water colour
11x15 in
(8)Shan Festival in Taunggyi
Water colour
11x15 in

(9)Fortune Teller and Clients
Water colour
11x15 in


(10)Book Seller on Yangon Bar Street
Water colour
11x15 in



(11)Leaving The Monastery
Water colour
10x14 in



(12)Food Stall Near Monastery
Water colour
10x14 in



(13)Paying Respect to monk
Water colour
12x15 in



(14)Morning Offering
Water colour
10x14 in




(15)Mother and Child Visit Monastery
Water colour
10x14 in




(16)Bringing Offering at Monastery
Water colour
10x14 in



(17)Novice Procession
Water colour
12x15 in




(18)A Vow
Water colour
9x13 in



(19)Banana Seller
Water colour
11x15 in





(20)Banana Farmer
Water colour
11x15 in




(21)Papier Mache Toys
Water colour
11x15 in




(22)Sailing down the Irrawaddy River
Water colour
11x15 in

ေပၚဦးသက္

Posted ဘေကာင္း at : Monday, December 10, 2007, 11:18 PM
(copy from www.bakaung.blogspot.com)

ကြ်ႏု္ပ္ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ ၿမန္မာ ပန္ခ်ီဆရာမ်ားထဲမွ တစ္ဦးကို ၿပပါဆိုလွ်င္ ေပၚဦးသက္ကို ၿပရပါလိမ္႕မည္။ ကြ်ႏု္ပ္အတြက္ သူ၏ ပန္ခ်ီကားေလးမ်ားသည္ အလြန္တရာမွ ခ်စ္စရာေကာင္းကာ အၿပစ္ကင္းလြတ္ ေနေလ႕ရွိသည္။

ေပၚဦးသက္အား ၁၉၃၆-ခုႏွစ္ မႏၱေလးတြင္ ေမြးဖြားခဲ႕ပါသည္။ သူ၏ ဖခင္ ဦးလွၾကီးသည္လည္း အႏုပညာေက်ာင္းတြင္ စာသင္လ်က္ရွိေနေသာ အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္။ ေပၚဦးသက္ ၏ မိခင္သည္ ေပၚဦးသက္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဆံုးပါးသြားခဲ႕ရာ ဖခင္ၾကီးကပင္ ေကြ်းေမြးၿပဳစုေစာင္႕ေရွာက္ခဲ႕ရပါသည္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၿပီးသည္႕ ေနာက္ၿမန္မာၿပည္အတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေအာင္ပြဲမ်ား က်င္းပခ်ိန္အတြင္း လက္ပစ္ဗံုးတစ္လံုး မေတာ္တဆ ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင္႕ ၁၂-ႏွစ္ အရြယ္ ကေလးဘ၀ တြင္ သူ၏ ညာဘက္ လက္တစ္ဖက္ ဆံုးရႈံးခဲ႕ရေလသည္။

ညာလက္ကိုသာ အၿမဲတန္းသံုးေလ႕ရွိသည္႕ ညာသန္သမား ေပၚဦးသက္သည္ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ဘက္လက္ကိုအသံုးၿပဳ စာေရးၿခင္း၊ ပံုဆြဲၿခင္းမ်ားကို ၾကိဳးစားေလ႕က်င္႕ရခဲ႕သည္။ ထို႕ေနာက္ သူသည္ ေက်ာင္းၿပန္တက္ရန္အတြက္ လြန္စြာမွ တံု႕ေနကာ သူ၏ ေက်ာင္းပညာေရးသည္ ဒုတိယတန္းမွာပင္ ရပ္တန္႕ေနခဲ႕သည္။ ကံေကာင္းစြာပင္ သူ၏ဖခင္ၾကီး ၏ မိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္က အလားအလာေကာင္း၍ ထြန္းေပါက္ႏိုင္မည္႕ အႏုပညာရွင္ ေပၚဦးသက္အား ေက်ာင္းၿပန္တက္ရန္ တိုက္တြန္းႏိုင္ခဲ႕ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ သူသည္ အေၿခခံ ပညာေရး စနစ္ကို ေအာင္ၿမင္စြာ ၾကိဳးစားႏိုင္ခဲ႕သည္။

ေပၚဦးသက္သည္ ပန္ခ်ီဆြဲၿခင္း အႏုပညာကို သူ၏ ဖခင္ၾကီးဆီမွ သင္ယူခဲ႕ေလသည္။ အသက္ ၁၅-ႏွစ္ အရြယ္တြင္ ပန္ခ်ီဆရာ ဦးဘသက္ႏွင္႕ ဦးခင္ေမာင္ တို႕ထံမွ ပန္ခ်ီပညာရပ္မ်ားကို ဆက္လက္ ဆည္းပူးကာ ဦးဘသက္ နာမည္ကို ဆြဲယူလ်က္ သူ၏ နာမည္တြင္ သက္ ဆိုသည္ကို ထည္႕ကာ ေပၚဦးသက္ ဟူ၍ ၿဖစ္ခဲ႕ေပသည္။ သူေက်ာင္းတက္ေနစဥ္ ကာလအတြင္း ပန္ခ်ီၿပပြဲ၊ ၿပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ႕ကာ ဆုတံဆိပ္ေပါင္း ေၿမာက္ၿမားစြာကို ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ႕ေသးသည္။ ၁၉၅၉-ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္မွ အႏုပညာေက်ာင္းတစ္ခုက ေပးေသာ စာေပးစာယူ စေကာလားရွစ္ကိုလည္း ရရွိခဲ႕ေလသည္။ အသက္ ႏွစ္ဆယ္တစ္ႏွစ္ အရြယ္တြင္ သူသည္ သူ၏ အႏုပညာၿဖင္႕ အသက္ေမြး ဝမ္းေၾကာင္းခဲ႕ကာ ထိုစဥ္က မဂၢဇင္းစာေစာင္မ်ား၊ မႏၱေလးၿပည္သူ ေန႕စဥ္ သတင္းစာ၊ ေၾကးမံု သတင္းစာ၊ ရန္ကုန္ လူထု ေန႕စဥ္ သတင္းစာတို႕တြင္ သရုပ္ေဖၚပံုမ်ား၊ ကာတြန္းမ်ား ေရးဆြဲခဲ႕ေလသည္။

ယူနီဆက္ ရန္ပံုေငြရွာရန္အတြက္ "Asian Harbor Scene"(1974) ႏွင္႕ "Market"(1975) ဆိုသည္႕ ပန္ခ်ီးကား ႏွစ္ကားကိုလည္း ဆြဲေပးခဲ႕ေသးကာ ထိုပန္ခ်ီးႏွစ္ကားကို ဒုိယာရီမ်က္ႏွာဖံုး၊ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ား၊ ပို႕စကတ္မ်ား ပံုႏွိတ္ရာတြင္ အသံုးၿပဳခဲ႕သည္။ ၿမန္မာၿပည္ အစိုးရႏွင္႕ UN ကက်င္းပေပးေသာ စာေပ အႏုပညာ ၿပပြဲ ၿပိဳင္ပြဲမ်ားအတြက္ လိုအပ္ေသာ သရုပ္ေဖာ္ပံုမ်ားကို လည္း ေရးဆြဲေပးခဲ႕သည္။ ထို႕ၿပင္ သူ၏ သရုပ္ေဖာ္ပံုမ်ားကို ဥေရာပႏွင္႕ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္လည္း ေက်ာင္းပညာသင္ရိုးတန္းမ်ားတြင္ အသံုးၿပဳကာ ပံုႏွိတ္ထုပ္ေ၀ခဲ႕ေသးသည္။ ၁၉၆၃-ခုႏွစ္ ရန္ကုန္၌ သူ၏ တစ္ကိုယ္ေတာ္ အႏုပညာၿပပြဲက်င္းပခဲ႕ကာ ၿပပြဲဖြင္႕လွစ္ၿပီး ခဏတာ အတြင္ သူ၏ ပန္ခ်ီကားမ်ား အကုန္လံုး ေရာင္းလိုက္ရကာ သူ၏ ပထမ အဦးဆံုး ေအာင္ၿမင္မႈပင္ ၿဖစ္ခဲ႕ေလသည္။

ထို႕ေနာက္ ေပၚဦးသက္အား ၿမန္မာ႔ ယဥ္ေက်းႏွင္႕အႏုပညာကို အေနာက္တိုင္း ေခတ္သစ္ ပန္ခ်ီေရးနည္း ေရးဟန္မ်ားၿဖင္႕ ေရာစပ္ ေမႊေႏွာက္ႏိုင္သည္႕ အတြက္ အေနာက္တိုင္းမွ အႏုပညာရွင္မ်ား အၾကားတြင္ လူသိမ်ားလာခဲ႕သည္။ ေဆးလိပ္အား အလြန္အကြ်ံ ေသာက္သံုးသူ တစ္ေယာက္ ၿဖစ္ခဲ႕သည္႕ အားေလ်ာ္စြာ၊ ၁၉၉၃-ခုႏွစ္ ေအၿပီလ ၁၃ ရက္ေန႕တြင္ အဆုပ္ကင္ဆာ ေရာဂါၿဖင္႕ အသက္ ၅၇-ႏွစ္အရြယ္တြင္ မႏၱေလး ေနအိမ္၌ ကြယ္လြန္ခဲ႕ေလသည္။

အနႏၱေမတၱာၿဖင္႕
ဘေကာင္း
(from www.bakaung.blogspot.com)